Opstapelen en downchunken

Het wordt tijd dat ik het stof eens afneem uit de glazenkast maar ik zou ook graag de teksten voor mijn tweede boek verzamelen om te zien of het reeds voldoende is om te publiceren. Wat me eraan doet denken dat ik nog een paar ideeën heb voor een blog en een aantal teksten heb liggen die onafgewerkt zijn. Net zoals dat stuk stof met print dat al maanden in de living ligt. Misschien dat ik het best online verkoop want het ziet er niet naar uit dat ik er nog iets mee ga maken. Ik zou trouwens nog wat info moeten opvragen over de opleiding ethiek en dan eens puzzelen of het haalbaar is om daar in september mee te starten. Which reminds me, misschien moet ik toch al eens stilletjes beginnen kijken of er wat vacatures openstaan om terug deeltijds les te geven. Want ja, september begint wel dichterbij te komen. Maar misschien eerst even dat kookboek vastnemen dat daar al een maand ligt te wachten tot ik er de goeie recepten uitknip. En oh ja, de boeken van de bib moeten volgende week al terug en ik ben nog niet halverwege. 

Dit is hoe mijn brein soms werkt. Een hele rist aan dingen opsommend die ik nog zou moeten of willen doen. Of ik dat erg vind? Nee hoor, niet echt. Ik ben er inmiddels aan gewend en ik vind het best grappig, zo’n levendig brein. Er zijn wel een tweetal dingetjes aan verbonden die ik niet op elk moment even leuk vind. Allereerst het feit dat mijn huis er meestal bij ligt als een allegaartje van ideeën in alle mogelijke stadia van creatie. Maar vooral het feit dat het soms zoveel is, dat ik er niet aan begin. Omdat de stapel plots overweldigend groot is en mijn goesting dan plots verdwijnt. 

Het feit dat ik me bewust ben van dat patroon helpt me echter. Het maakt dat ik kan lachen met de situatie en dat ik kan handelen vooraleer ik ‘verlam’. Ik heb mezelf als het ware getraind om de carrousel in mijn hoofd te pauzeren door meteen in de actie te gaan. Hoewel het ook kan zijn dat dat principe omgekeerd werkt… 

En dus heb ik vandaag het stof afgedaan in de glazenkast, ik heb net mijn favoriete recepten uit het rondslingerende kookboek geknipt en besloten dat ik er morgen nog eentje doe, ik ben een blog aan het schrijven as we speak en ik ga hierna de lesmomenten voor ethiek in het eerste semester opzoeken. ‘Downchunken’ noem ik het. Waarbij ik de lange lijst aan to do’s terug opdeel in kleinere stukken en voel waar ik op dat moment zin in heb. De volgorde is misschien niet altijd logisch en ik doe niet noodzakelijk de grootste prioriteiten eerst. Maar het is door te starten en datgene vast te pakken waar ik op dat moment ruimte voor heb, dat ik vaak de energie krijg om ook de dingen aan te pakken die ik minder leuk vind. 

Wat pak jij vandaag aan dat al veel te lang is blijven liggen?

- Nathalie