Halfleeg/vol

‘Ga ik je dan niet meer zien vanavond?’, vroeg ik. ‘

Dat wordt moeilijk,‘ antwoordde hij. ‘

Zeg dan gewoon dat het niet gaat’, zei ik. ‘

Dat zei ik toch net’, repliceerde hij. ‘

Uh neen’, zei ik. ‘Moeilijk betekent voor mij niet per sé onmogelijk. Dus ik heb graag duidelijkheid over wat je bedoelt.’  

Een conversatie uit het leven gegrepen en tegelijk, een eersteklas voorbeeld van hoe de manier waarop we in het leven staan en naar dingen kijken compleet tegengesteld kan zijn van een ander, zelfs van degenen die heel dicht bij ons staan.  

Als we ons daar niet bewust van zijn, leiden dergelijke ‘verschillen’ in no time tot conflict. Er is echter geen ‘gelijk’ of ‘ongelijk’ in een situatie als deze, er zijn slechts twee perspectieven. Als het glas immers voor de ene halfvol is en voor de andere halfleeg, wie heeft er dan gelijk?  

Willen we in verbinding blijven met elkaar, dan dienen we buiten het domein van gelijk en ongelijk te treden. Of zoals de Perzische dichter Rumi het zo mooi formuleert: ‘Voorbij ideeën over goed en kwaad is een veld. Daar zal ik je ontmoeten’.  ‘

Wat bedoel je daar precies mee?’, is een goede startvraag in zo’n geval. 

'Kan je daar iets meer over vertellen?’ 

‘Begrijp ik je goed wanneer je zegt dat…?’ ‘

Hoe is dat voor jou?’  

Het zijn allemaal vragen die ruimte creëren voor meer toelichting en invulling van de andere kant. Vragen die ruis kunnen wegnemen en meer begrip kunnen creëren.   

Eens die ruis weer is opgeruimd, ontstaat verbinding terug vanzelf…  

Van harte, 

Nathalie